ÖLÜM…

ölüm

 

Gömüldüm yine gecenin yalnızlığına

Penceremden sızan ışıkla gölgem yansıyor sokağın ortasına

Çığlık öncesi bir sessizlik sarmış bütün şehrimi

Arada bir kimsesiz arabalar geçiyor…

Bir uğultu kopuyor

Sonra bir sigara tükenişi başlıyor ruhumda

Dumanlar sarıyor içimin derinlerini..

Birkaç damla gözyaşı süzülüyor yüzümden

Hafif bir esinti ile dalgalanıyor odamın perdesi

Uzaktan bir ışık hayali kuruyorum yaşadığına dair

Gelsen diyorum olmadığım olamayacağım bir yere

Yaşasan yeniden yüzündeki tebessümle

Delirmiş gibi zihnimdeki çocuk

Vurup duruyor kendini …

Sonra bir el uzanıyor geçmişten

Yapma bunu kendine diyor

Özledim diyorum

Ölüm diyor…

Çok zor sensiz sabahlara uyanmak…yıldızların yok oluşunu sensiz seyretmek …

Yarım kalanları tamamlamak

Doğrulara inanmak

Yaşama inanmak

Umutlanmak

Kırıldı kolum kanadım

İçim derin derin

Ağır bir vedanın kokusu sinmiş kalbime …

The following two tabs change content below.

asikar

21.01.1987 yılında ailenin 3. kızı olarak dünyaya geldi. Baba köyünün soğuk duvarlı tek sınıflı okulunda başladı eğitim hayatına. 4. sınıfta öğretmenlerinin ve ailesini isteği üzerine, ortaokul ve lise eğitimin istanbulda tamamladı. Kafkas Üniversitesi işletme bölümünü bitirdikten sonra kısa bir dönem köy öğretmenliği yaptı. Sonrasında Ankaraya yerleşerek muhasebe üzerinde kariyer yapmaya başladı. Özel bir şirekette muhasebe şefi olarak devam ediyor hayatına.

Latest posts by asikar (see all)

Bir Cevap Yazın